UFT 2013

Verslag 10e UFT 2013

Hij had, hetgeen menigeen dit jaar in de chaos ontgaan is, overigens de helft meegefietst! Niemand had dat door maar dat siert hem des te meer. Hij is natuurlijk, zoals alle Italianen een machismo, maar vandaag liet hij zich op de fiets van een wat softere kant zien. De gebruikelijke speeches aan tafel. Vierhout, Heesakkers, Nooter. Aan het eind nam Willem Knol het woord: “Dank aan het organisatiecomité van de afgelopen 10 jaren die nu allen afscheid gaan nemen, John, Willem en Sanna. Kleine presentjes werden uitgedeeld voor hun nooit aflatende inzet. Sanna speciaal ook dank van mij en Nooter dat je onze opwarmmailtjes enige dagen voorafgaand steeds wist te beantwoorden en mij regelmatig een ijdeltuit of iets dergelijks noemde, of mij ad rem weer op de kast wist te krijgen. (dank Willem Knol dat je dit allemaal regelde). Nooter heeft zich samen met Pim van Leeuwen opgeworpen om de volgende rit op zich te nemen zodat de UFT geen stille dood sterft.

De ELUFT, lijkt mij en mooie naam. De 11 zit erin verwerkt. Hem kennende komt dat dik in orde. Het diner was weer fantastisch. Niet voor niets is Mediterraneo uitgeroepen tot het beste Italiaanse restaurant van Maastricht, Nederland en Europa. (volgens Michaele) Tja en dan is het voorbij……terug naar het echte leven……in de auto naar huis met een kater want het was zo gezellig.

Thuis maken je sterke verhalen toch nooit díe indruk meer, wat je ook over je prestaties vertelt.

Maar daar gaat het niet om. Ik dank hierbij ook nog de motards weer die hun dag voor ons

hebben opgeofferd en alle Sanna flankerende dames en heren in diverse vervoersmiddelen zoals de bezemwagen met frivole en opbeurende muziek vanuit een megafoon. Lachen was dat. En niet te vergeten de fa A……die steeds minder kan doen helaas maar er dan toch bij mogen en willen zijn hetgeen van het geheel ieder jaar weer een leuke mix maakt. Dit jaar een wat minder genitaal gericht verhaal dan jullie van mij gewend zijn.

 

Redenen:

1. Ik word al wat ouder en denk niet meer aan dit soort zaken, maar ook niet minder trouwens. Mijn zadelpunt staat overigens al 10 jaar omhoog, maar liever impotent dan steeds van je zadel afglijden naar voren. Bovendien geloof ik niet in dit soort kletspraat. Het gaat heel misschien alleen op voor gevoelige types bij wie het proces wat versnelt, maar het zou toch wel gekomen zijn. Misschien is het ook wel zo dat de impotenterik thuis niet meer aan zijn trekken komt en juist daarom op zijn fiets het huis ontvlucht om thuis niet te hoeven presteren? Je kunt met onderzoek vanalles bewijzen.

Ik heb ergens eens gelezen dat als je te lang naar koeien kijkt en in datzelfde jaar de ijsberen tegen de klok in jagen, je een 41% grotere kans hebt op kalknagels en/of roos in de schaamstreek. Even

opletten dus met al die conclusies van onderzoeken!

2. de afwezigheid van mijn beide zonen, urologen in opleiding, Floris (dienst in MMC) en Tim (Amfia)(ziek in bed), maakte mij wat ingetogener. Ja wij hebben een hechte band……ook wat maffiosi dus.

3. Ik wil de gynaecologen niet shockeren met verhalen over onze BPH (Bus Poolse Hoeren) die normaliter altijd meegaat om onze urologische renners op de Doodeman in de bus even écht dood

maken. Ik heb daar inmiddels genoeg smeuïge verhalen over geschreven. Ze zouden een heel verkeerde indruk van mij gekregen hebben……

4. mijn vieze verhalen zouden die van Kil en Winnen nooit kunnen overtreffen. En zo zijn er nog een aantal redenen te bedenken waar ik zo gauw even niet opkom en ik wil dit verhaal de deur uit voor ik alles vergeet. Dus dames en heren collega’s, bedankt voor de leuke dag waar ik nu nog pijn van in mijn kont heb. Maar Paul, dat ligt niet aan het zadel maar aan de bilspieren die veel werk verzetten.

Tommaso (Jansen)