UFT 2014: ELLUFT

 

 OLYMPUS DIGITAL CAMERA

 

ELLUFT 2014

NVU UFT 2014Het tweede decennium van de  urologische fietstocht (UFT) is ingegaan.  De elfde versie (ELLUFT)   werd op zaterdag 31 mei 2014 verreden.  Nieuwe organisatie, nieuwe uitstraling, nieuwe route, maar het zelfde start- en eindpunt.

Organisatoren Pim van Leeuwen en Ronald Nooter hebben in de voorbereidingen een nieuwe route gemaakt: langer (106 km), meer hoogtemeters (1600), en veel mooie doorkijkjes in het Limburgse landschap.  Ook dit jaar werd de koers begeleid door de motorrijders onder leiding van kinderuroloog Aart Klijn. In de bezemwagen Erik Leemkuil, leverancier van speciale urethra vriendelijke zadels.

Vanaf 8 uur kwamen de deelnemers binnen druppelen.  Naast de Limburgse vlaai werd men voorzien van een geel zweetbandje met uniek UFT-logo. Erik Leemkuil had voor iedereen een zakje geconcentreerd bietensap meegenomen. Bietensap de nieuwste hype onder duursporters? Bietensap zou leiden tot lager zuurstofverbruik en een lagere hartslag dan bij dezelfde inspanning zonder gebruik van rode bietensap. Over smaak valt niet te twisten. Sommigen vonden het prima te drinken, anderen kregen het niet weg. Iedereen kreeg er een knalrode mond van. In de schaarsverlichte ruimte leek het wel een casting voor de nieuwe film van Dracula. Tijdens de lunch heeft het de meeste laten schikken, het kleurde de urine rood!

Anne Lont moest nog even zijn banden oppompen.  6.7.8 bar en plof: zijn band explodeerde. Gat in de buitenband. De fietsenmaker-volgwagen bleek van nut. Snel de band verwisseld.

Na de gebruikelijke uitleg over de veiligheid en het sociale karakter van de dag gingen we van start. Niet direct de heuvel op, maar rustig door het bos langs de mergel. Na krap een kilometer reed Niels van Casteren al lek. Geen bezemwagen die op dit fietspad kon komen. Gelukkig is het daar de rest van de tocht bij gebleven, op een enkele bij-pomp-sessie. Gezellig kletsend redenen we glooiend richting Bemelen, Margraten St Geertruid  en diverse andere plaatsjes. Voor de lunch reden we zo 60 km en ruim 800 hoogtemeters. Zie de figuur 1 voor het hoogteprofiel.

Het deelnemersveld was dit jaar jeugdig. Er werd geanimeerd gekletst. Tot mijn ergernis ook als ik zelf hard aan het zwoegen was om boven te komen. Je hoorde achter je dames kletsen  over het weer, de mode en de kinderen…

OLYMPUS DIGITAL CAMERABij de Abdij van Val-Dieu was weer de legendarische klimtijdrit.  Bij het starten moet je al zorgen voor de juiste tactiek, maar dit alleen gaat je niet als eerste over de streep brengen. StijnMuselaers kwam glansrijk als eerste over de streep, op afstand gevolgd door de amateurs. Dit levert hem de UFT 2014 trofee op! Proficiat!

De welverdiende lunch was uitstekend verzorgd door de dames van Coloplast en Pohl-Boskamp. Heerlijk knapperige broodjes, vruchtensap en water en natuurlijk Snelle Jelles! Die hadden we nodig en het bleek te helpen. Na een klein uurtje weer op pad.  De groep is gesplitst. De snelle rijders bleken voor de lunch niet te houden. Er werd ook op geen enkel punt op elkaar gewacht. Sommige rijders hadden dan ook het gevoel de eerste 60 km in hun eentje te hebben gereden. Pim nam de snelle groep mee voor een paar extra omwegen. De anderen gingen op pad en wachtte boven aan flinke klimmen gezellig op elkaar. Lang hoefde men overigens niet te wachten.

 

 

hoogte overzicht

Na de lunch was de Plank weer de eerste lange verraderlijke klim. Maar wellicht door die bietensap: iedereen kwam redelijk vlot omhoog. Hierna via Teuven terug naar Nederland. Hier had de organisatie nog een paar absolute tranentrekker van Zuid-Limburg in het parcours verstopt. De combinatie van de Kruisberg (max 16%)en de Eyserbosweg (max 21%). Wie er afstapten??? In ieder geval NIET de senioren. Hard werkend, maar goed getraind kwamen die omhoog. De overlevering vertelt dat er enkele dames moesten afstappen. Te veel gekletst waarschijnlijk…  Namen??? Die noemen we nooit!

Dit was de laatste klim, op de bergstraat in Valkenburg na.  Niet de stijlste, maar wel lang.  Na de Eyserbosweg reden we nog 10 km. Eigenlijk was dit het schoonmaken van de spieren.

Voor de Jansens een bijzondere dag. Vader Tom reed met zijn zoon Floris (aios urologie) de rit. Zoon Niels reed in het wit in de plaats van de vorig jaar overleden zoon Tim (aios urologie).

pim en ronaldTerug bij de Geulhemermolen kon het bier ingeschonken worden. Voldaan werden de hoogte EN dieptepunten besproken.

De motards zijn uitbundig bedankt voor hun uitstekende begeleiding! Het verliep vlekkeloos. Ze zijn goed op elkaar ingespeeld. Dit maakte het leven van de fietsers en vooral de organisatie een stuk simpeler.

Met het fantastische weer had niemand echt zin om weer op te stappen.  Na een douche in de molen gingen sommigen op huis aan. Anderen gingen naar Mediterraneo in Maastricht, het uitstekende restaurant, waar traditiegetrouw na afloop wordt gedineerd.  De organisatie werd bedankt en getrakteerd op lekkere bubbelwijn.  Volgend jaar zal Pim down-under zijn. Eva de Vries zal dan deel van zijn taken overnemen en samen met Ronald de TUFT 3 (of de twalUFT) organiseren. Wij hopen ook dan dat Coloplast en PohlBoskamp dan aanwezig zal kunnen zijn. Dat geldt natuurlijk ook en vooral voor de motards.

Pim van Leeuwen en Ronald Nooter

 

 

Klik HIER voor de foto’s

Klik HIER voor de lijst van deelnemers